Ontmantel-zorg

 

Mantelzorg, wie is er niet mee om de oren geslagen. Vooral diegenen met zieke familieleden werden min of meer verplicht voor hen te zorgen.  Met de intrede van de WMO (Wet Maatschappelijke Ondersteuning) in 2007, werd de reguliere zorg snel verder uitgehold.   Mantel- of informele zorg bestaat al zo oud als de mensheid is. Maar werd nu ingezet als de mantel der liefde waarmee de graaicultuur in de zorgsector werd toegedekt. Je doet het voor je oma, je opa, je partner, je kind, je ouders. Totdat de verzorgende vrijwilliger-zonder-alternatief totaal uitgeput niets meer te bieden heeft. Want mantelzorgen doe je erbij en niet in plaats van alles wat ook gebeuren moet.

 

Op zich is er niets mis met informele zorg. Wie kan er beter zorgen dan iemand uit de eigen liefhebbende kring? Juist die liefde en de bezieling is de motor om dit te kunnen doen. Maar zoals alles wat ooit met bezieling en op basis van vrijwilligheid werd begonnen, werd ook dit initiatief gekaapt.   Geld wat voor behoeftigen bestemd is, stroomt door naar de hebzuchtigen. Zorgmanagers en WMO-verstrekkers die verslaafd zijn aan macht en geld, weten precies de verzorgende te bespelen.
“Sorry, er is geen geld en mankracht om voor jouw zieke familielid te zorgen, maar wij kunnen je helpen met mantelzorg. Af en toe zoeken we een andere naïeveling …. Oeps...vrijwilliger die jouw taken voor een paar daagjes over kan nemen als jij bezwijkt. En niet te vergeten natuurlijk onze f-a-n-t-a-s-t-i-s-c-h-e leuke netwerkborrels in onze kekke Mantelzorg-cafés. Met andere lotgenoten kun jij onderling je hart luchten zodat jij er dan, weliswaar zonder oplossing, weer een maandje er tegenaan kunt”.

 

Je ziet het als je het door hebt, maar meestal pas als jezelf tegen de muur van de doodlopende weg knalt. De muur van kille ratio die zich laaft aan elke vorm van bezieling. Die op schuldgevoelens inspeelt, op afhankelijkheid van mensen die geen uitweg meer zien, op morele waarden inspeelt zonder ooit zelf maar enige vorm van ethiek en menselijkheid in verziekte systemen toe te voegen.  Kortom, de speeltuin van narcisten floreert als ooit tevoren.   Misschien lijkt het alsof mondiale verdrukking in 2020 is begonnen, maar velen voelen dat al jaren zo.

 

Het goede nieuws is dat die verdrukking wel sinds 2020 door een groeiend aantal steeds beter herkend wordt. Omdat duidelijk aan het worden is dat hebzucht en machtswellust de enige echte ziekte is die mondiaal heerst.

De beste remedie tegen dit mondiale machtsvirus is negeren, niet serieus nemen, je eigen plan en plek innemen. De enige plek die jij nodig hebt is daar waar jij nu bent. Je hoeft er niets voor te doen, alleen maar de verbinding met jouw ware innerlijke kracht aan te gaan.

Die heb je niet zeg je? Oh nee? Wat heb jij allemaal al doorstaan? Wat heb je moeten doen en laten waardoor je alles aan jezelf te danken hebt dat je er nog steeds bent?
Alle argumenten om apathisch toe te kijken zijn ingeprent door narcistische systemen. Angst weerhoudt volkeren nog om op te staan. Maar dit zieke systeem wat de wereld al zo verschrikkelijk lang in de tang heeft, staat op het punt ontmanteld te worden. Omdat het gevoeld, gezien en gehoord wordt door een groeiend aantal bewust wordende mensen.

Ontmantel het systeem. Ontmantel de leugens. Ontmantel de zorg van de waanzin waarmee zorgpersoneel en patiënten afhankelijk wordt gehouden. Het is simpel, begin bij jezelf door de verbinding met jouw hart en ziel te herstellen. Begin gewoon vandaag te leven vanuit jouw bron van waarheid, vrijheid en liefde.

 

Nieuwetijdsvrouw