Nieuwe tijd

 

Op een late zomerse dag vorig jaar wandelde ik door de polders van Maasland. Aan mijn ene arm mijn vrolijk trekkende hond en met mijn ziel onder mijn andere arm. Echt genieten van de natuur lukte me niet. Geen passie meer voor mijn werk, geen verbondenheid meer met mensen die met angstige blikken haastig wegkeken als ik probeerde oogcontact te maken.  En in het openbare leven overal die vreselijke gezichtsbedekkingen. Alsof ik in de film in de Truman Show de hoofdrol speelde. Je weet wel, die film met Jim Carrey die onbewust was van het feit dat zijn hele leven in een opname studio plaatsvond en als tv-soap werd uitgezonden.

 

Hoe kon het toch dat iedereen kritiekloos opvolgde wat door regering en de dagelijkse media werd opgedragen?  Een ziekte die zonder enig aantoonbaar bewijs voor massale sterftecijfers verantwoordelijk zou zijn? Terwijl een enkeling een dode aan corona had te betreuren, werden stijgende sterftecijfers aan kanker, hart- en vaatziekten weggemoffeld alsof het nooit bestaan heeft.  De enige echte dode die we massaal hadden te betreuren was de objectieve waakhond van de waarheid die de media ooit was. De opvolging was inmiddels ingezet door de policor mainstream die geen enkel kritische tegengeluid duldt. Want wappie. Want complotter.  De bevolking werd in staat van paraatheid gebracht vanwege een uitgebroken virus, veroorzaakt door een chinees die een patatje vleermuis had gesnackt.  De grondwet, de trots van een vrije westerse maatschappij werd van tafel geveegd. Want nood breekt wet en als er geen nood is, verzinnen we die. Uitsluitend een opkomende dictatuur bedenkt zulke maatregelen.

Met de opgelegde lockdown en ingevoerde avondklok werd de oorlogsretoriek een feit.  Alleen essentiële winkels werden gevrijwaard van sluiting waaronder de Gall&Gall’s, de coffeeshops en casino’s. En iedereen verplicht de mondkap op met uitzondering van sekswerkers.

 

Aangezien ik al jaren geen hoge pet meer op had van het gezonde verstand der mensheid, met name de westerse wereld, had ik niet de illusie dat men in de gaten had dat we in een hele slechte B-film waren beland. Op een paar dierbaren na, zag ik iedereen vooral kritiekloos en panisch opvolgen wat door BV Nederland dagelijks op TV aan angst werd gepropageerd. Wat voelde ik een enorme opluchting toen ik daar midden in die rustige polder een paar mensen ontmoette die heel goed in de gaten hadden dat we in de grootste flauwekul ever since waren beland.  Via hen kwam ik in contact met anderen die de leugens niet accepteerden. IJverig deelden we met elkaar alle nieuws en feiten met wetenschappelijke onderbouwingen die we van de alternatieve kanalen plukten. We voerden mooie en diepgaande gesprekken.  Onafhankelijk van elkaar wisten we al veel langer dat de westerse wereld op instorten staat en met leugens overeind wordt gehouden. Mensen die ook wel snappen dat er elk jaar een griepvirus heerst die, weliswaar heel vervelend, maar vooral mensen met zwakke gezondheid of oude mensen die het einde van hun leven naderen, treft. 

 

Door de elkaar tegensprekende maatregelen en leugens ontstond ook het inzicht dat het de hoogste tijd was om onze levens terug te pakken. Als antwoord op de angstcultuur gingen we aan de slag om ons te ontkoppelen van een stel opvreters die de mensheid in afhankelijkheid gegijzeld houdt.  Maar zoals altijd moet je eerst bij jezelf beginnen voordat je de wereld gaat veranderen. De eerste barstjes verschijnen nu in de verbinding met gelijkgestemden. Het delen van aantoonbare feiten wat er niet klopt van het cojona verhaal,  lijkt plaats te maken voor uitwisseling van wat er allemaal niet deugt aan mensen die meegaan in het duistere sprookje. Enthousiast worden allerlei alternatieve geneesmiddelen uitgewisseld voor het geval je cojona krijgt zonder eerst de eigen leefstijl eens nuchter en kritisch onder de loep te nemen.  Terwijl het misdadige systeem elke dag door nieuwszenders in stand wordt gehouden door de bevolking met angstporno te voeden, wordend de “wakkeren” overspoeld met horrorverhalen over uitgerolde agenda’s van kwaadaardige buitenaardsen en reptielen die de werkelijke macht zouden hebben.  Tv moet worden gemeden want indoctrinatie versus 27/7 internet waar nog meer doemscenario’s worden bekeken.


De door de overheid gewenste polarisatie is gelukt, want die is duidelijker dan ooit.  Je bent voor of tegen de maatregelen en vaccins. Je bent verantwoordelijk voor alle opa’s en oma’s of je moet iedereen met vaccin vermijden als de pest. Want zielloos. Want shedding. 

Ouders die hun kinderen weghouden van andere kinderen omdat ze gevaccineerd zijn, is het antwoord op ouders die juist hun kinderen weghouden van niet-gevaccineerden. Verbinding wordt verward met het fijn en veilig met elkaar eens zijn. Kortom, er is een tendens onder zogenaamde”wakkeren” die slechts de andere kant van dezelfde angstmedaille vormt. Er zou hierdoor wel eens een hele belangrijke afslag gemist kunnen worden, namelijk de weg naar eenheid in verscheidenheid die leidt naar een leven in vrijheid, waarheid en liefde.   

 

Gaan we ooit nog die nieuwe tijd, die nieuwe wereld bereiken? De laatste tijd kan ik me soms weer verloren voelen. Net als vorig jaar maar nu ook met een illusie armer.  Gelukkig blijven de mooie momenten van verbinding in authenticiteit nog steeds terugkeren. Ontmoetingen waarin zonder teveel woorden dezelfde golflengte van relativering wordt gedeeld. 


Hierdoor kwam ik op het inzicht dat een nieuwe wereld van liefde, waarheid en vrijheid niet ergens ver weg in de toekomst is. Niet uitsluitend kan worden bereikt door maatschappelijke hervormingen door leiders of pas wanneer iedereen “wakker”is.   Het begint op het moment dat je wéét wanneer het voor jou tijd is om in die nieuwe wereld te stappen.  Zodra je beseft dat het niet de omstandigheden om ons heen zijn waar we afhankelijk zijn maar andersom. De omstandigheden ontstaan door wat we zelf creëren. Elke dag opnieuw kan ik leren te vertrouwen in het leven zelf. Aanvaarden dat er sombere dagen zijn waarin ik het licht kwijt ben en tegelijkertijd beseffen dat ik ook dan een keuze heb in wat ik wil zien.  Mijn gevoelens van wanhoop kan ik projecteren op anderen, of ik onderzoek ze op op waarheidsgehalte om ook die weer te kunnen doorzien als illusie. Betrap ik mezelf op een obsessieve zoektocht naar alternatieven zodat ik mijn pijnlijke omstandigheden kan ontsnappen. Maar wetende dat ik mezelf overal mee naartoe zal nemen, ontspan ik door te beseffen dat ik onder alle omstandigheden, vanuit mijn huidige positie, mijn eigen omstandigheden creëer.


Die nieuwe tijd? Die is al lang begonnen, voor wie zijn diepere verlangen wil oppakken en vol vertrouwen volgt.   

 

Nieuwetijdsvrouw